Saturday, July 20, 2013

Pokatkad verujem da ništa nema smisla. Na jednoj malenoj planeti, koja juri prema ničemu već milionima godina, rađamo se u boli, rastemo, borimo se, razbolijevamo se, patimo, drugima nanosimo bol, vičemo, umiremo, umiru i drugi se rađaju da bi počeli ponovo beskorisnu komediju. Da li je cijeli naš život niz anonimnih krikova u pustinji indiferentnih zvijezda E.Sabato

No comments:

Post a Comment